blog

De keuze voor medicatie bij AD(H)D

Vaak nog voordat de diagnose AD(H)D überhaupt gesteld is hoor ik cliënten of hun ouders aangeven dat ze ‘liever geen medicatie’ willen. Logisch, want als we eerlijk zijn, wie wil dat dan wel? We zijn als Hollanders toch vrij nuchtere mensen. Als het zonder kan, dan zonder. Als dat niet gaat, dan graag voor zo’n kort mogelijke periode…

Toch is het lastig om dit soort beslissingen van te voren te nemen, voordat je überhaupt weet wat medicatie doet, hoe het bij jou (of je kind) werkt. Het zou kunnen zijn dat je bij de groep van mensen hoort waarbij medicatie supergoed werkt, maar je zou ook bij de groep kunnen horen waarbij het helemaal niet of juist averechts werkt.

Daarom pleit ik voor ‘proef-beslissing’. Eerst meekijken, meedoen & mee ervaren en daarna pas beslissen. Immers, wanneer je overweegt je in te schrijven voor een cursus, kun je een proefles op vragen. Wanneer je nadenkt over de aanschaf van een nieuwe auto, ga je een proefrit maken. En als je je graag bij een nieuwe sport wilt aansluiten, zal je eerst een aantal keer gaan meedraaien. Dus waarom dit ook zo niet met medicatie?

Ouders denken vaak dat ze de beslissing moeten nemen om hun kind jarenlang medicatie te geven. Cliënten zelf denken dat ze het hun hele leven moeten slikken. Ik ga meestal niet zo ver. Het enige wat ik vraag ter overweging is om het eens twee weken te proberen en in die twee weken nauw contact te houden over hoe het gaat. Zodat ik kan helpen met afstemmen en uitleg geven over. Niet omdat dit op zichzelf zo nodig is voor de medicatie, maar het feit dat je op die momenten in mindere mate AD(H)D hebt, is wat uitleg nodig heeft. Vooral geruststelling. En daarom is uitleg en begeleiding zinvol en helpend.

Dus ook voor medicatie een proefperiode. En als dat nou ook nog eens gratis zou kunnen…