blog

ADHD – Denkt u mee?

AD(H)D is vandaag de dag een ‘hot item’. Dit item was voor ouders van kinderen die gediagnosticeerd zijn met ADHD altijd wel ‘hot’, maar tegenwoordig praat bijna iedereen over dit onderwerp, al dan niet gerelateerd aan de (over)stijgende kosten van de zorg of de stijging van medicatie voorschriften. Doordat informatie zo makkelijk beschikbaar is, zijn we bijna allemaal specialisten geworden op dit gebied.

De laatste tijd doet dit onderwerp echter veel stof opwaaien binnen de (sociale) media. Bijna elke week staat er wel een artikel in een krant die hier iets over te zeggen heeft en ook vinden er regelmatig televisie uitzendingen plaats waarin een bepaald beeld van ADHD wordt geschetst. Op zichzelf niet verkeerd, behalve dan dat de meeste visie op ADHD die aan bod komen meestal vrij ongenuanceerd gebracht wordt, zoals onderstaande boodschappen:

• “Leerlingen die Ritalin slikken, mogen niet meer zichzelf zijn…De jongens die vroeger boordevol energie en humor in de klas zaten, verschijnen nu als gedrogeerde zombies” (www.trouw.nl).
• “Op kinderen worden allerlei stempeltjes op geplakt van ADHD, Autist of ADD er. Maar eigenlijk is het zo dat de ouders geen zin en tijd hebben om op te voeden” (www.deweekkrant.nl).

Logisch dat anderen (onder andere ouders van kinderen met ADHD) zich hierdoor aangevallen voelen en reageren door een hele andere (ook vaak ongenuanceerde) kant van ADHD neer te zetten wat weer bij het eerste kamp stof doet opwaaien en zo komen we gemakkelijk in een vicieuze cirkel terecht.

Met ongenuanceerde boodschappen proberen mensen vooral veel reactie uit te lokken. Het gaat er namelijk tegenwoordig niet om of je gelijk hebt, maar hoeveel reacties je krijgt op je boodschap. Zeker als deze boodschap online staat, want dan kunnen de hoeveelheid bezoekers en/of clicks gemeten worden. En dat is weer goed voor de bekendheid. De meeste mensen zullen dit niet toegeven, maar een enkeling wel. Neem bijvoorbeeld de schrijver van het artikel met de titel ‘ADHD bestaat niet’, die openlijk toegeeft de titel een “uitgelezen mogelijkheid is om clicks en dito reacties op te wekken” (www.dichtbij.nl).

Echter kunnen we alleen maar consensus krijgen als we wat minder ongenuanceerd zijn in ons beeld van ADHD. Dit is vooral voor ouders van kinderen met ADHD (al dan niet reeds gediagnosticeerd) van belang, want regelmatig krijg ik een wanhopige ouder in de praktijk die het “allemaal even niet meer weet”. Jammer, want waarom ouders nog meer stress bezorgen dan ze al hebben?

Meedenken en meepraten is hartstikke goed, maar dan het liefst met enige nuance.